Estas loko sur la tero, kien ni pilgrimas plu, kie reĝinas Maria kun tranĉitaj vundoj du. La rigardo tiel trista, kvazaŭ peti volus Ŝi, ke subiĝu ni plenfide al Patrin’. Ref.: Madono, Nigra Madono mi estas Via infan’. Permesu Nigra Madono restadi sub Via man’. En la brakoj de l’ Patrino kvietiĝas nia kor’, ĉar por sia infanaro Ŝi radias per la bon’. Kaj prizorgas nin Patrino, ke oferos koroj ni, ripetante ofte, ĝoje vortojn ĉi. Ref. Nin ĉirkaŭas maltrankvilo, kien do rifuĝu hom’, do, ni iru al Patrino, kies koro pacodom’. Ni petegas Vin, Maria, ekrigardu al infan’, aŭskultante niajn preĝojn en la kant’. Ref.
